วันจันทร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

ตัวอย่างประโยคภาษาเจ๊ะเห


ตัวอย่างประโยคภาษาเจ๊ะเห



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ภาษาเจ๊ะเห



รูปภาพข้างต้นนั้นหมายถึง

ทำอะไรอยู่          สบายดีไหม
เดี๋ยวนี้อยู่ที่ไหน    กินข้าวแล้วยัง
เธออยากกอนเงาะไหม  ไปหาแถวหลังบ้านเราเหอะเยอะแยะ

***************





แหล่งที่มา : https://www.google.co.th/search?q=ประโยค+ภาษา+ถิ่น+เจ๊ะ+เห

บทเพลงภาษาเจ๊ะเห เพลงคนบ้านเรา-วงชายชนบท ณบางนรา



บทเพลงภาษาเจ๊ะเห เพลงคนบ้านเรา-วงชายชนบท ณบางนรา






    
จุดประสงค์ของเว็บ คือ เพื่อโปรโมทเพลงของศิลปินเท่านั้น ไม่มีวัตถุประสงค์เพื่อการค้า และไม่สนับสนุนการ แจกเพลง ดาวน์โหลด โหลดเพลง ริงโทน และ mp3 เถื่อนใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นถ้าชอบเพลงไหนก็อย่าลืมอุดหนุนเพลงลิขสิทธ์ของแท้นะคะ



แหล่งที่มา : http://music.kontaiclub.com/2012/10/

สืบค้นภาษาถิ่นเจ๊ะเห ที่ตากใบ


สืบค้นภาษาถิ่นเจ๊ะเห ที่ตากใบ






แหล่งที่มา : https://www.youtube.com/watch?v=ffwgBFZrxdQ

ศัพท์ภาษาเจ๊ะเห

 ศัพท์ภาษาเจ๊ะเห


การบอกทิศ


  • ท่าต่ะอ๊อก แปลว่า ทิศตะวันออก
  • ท่ากะเตาะก (ต.เต่า สระเอาะ ก.ไก่) แปลว่า ทิศตะวันตก
  • ท่าหัวนอน แปลว่า ทิศใต้ (นิยมนอนหันหัวไปทางทิศใต้)
  • ท่ากะตีน แปลว่า ทิศเหนือ (นิยมนอนหันเท้าไปทางทิศเหนือ)

    คำศัพท์ที่ใช้เรียกผลไม้


  • ยะหนัด แปลว่า สับปะรด
  • กล้วยหลา แปลว่า มะละกอ (ที่อำเภอสายบุรี เรียกกล่วยหล่า)
  • ซะหว่า แปลว่า ละมุด
  • กาหยี๋ แปลว่า ลูกหยี๋
  • ย่ามู แปลว่า ชมพู่
  • ชมโพ่ แปลว่า ฝรั่ง
  • ข้าหนุน แปลว่า ขนุน
  • กะไต๋ แปลว่า สะตอ
  • คะเนียง แปลว่า ลูกเนียง
  • กะไต๋เบา แปลว่า กระถิน
  • โลกขาม แปลว่า มะขาม
  • ทะเรียน แปลว่า ทุเรียน
  • แตงจีน แปลว่า แตงโม
  • แตงใส่ปริ แปลว่า แตงไทย
  • ลูกพรวน แปลว่า เงาะ
  • ลูกปีหนี แปลว่า มะมุด
  • โลกมู แปลว่า ชมพู่ และ ฝรั้ง (สุไหงปาดี)

    คำศัพท์เกี่ยวกับวัด


  • พ่อท่าน แปลว่า เจ้าอาวาส
  • พ่อหลวง แปลว่า หลวงพ่อ
  • ต๋น แปลว่า เรียกพระสงฆ์ ที่อายุน้อยกว่าผู้เรียก
  • กะเต๊ะ แปลว่า กุฏิเจ้าอาวาส

แหล่งที่มา : https://sites.google.com/site/



ทีมาของภาษาเจ๊ะเห


ทีมาของภาษาเจ๊ะเห



แนะนำภาษาเจ๊ะเห

    ภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงตากใบ หรือภาษาเจ๊ะเห เป็นภาษาไทยถิ่นใต้กลุ่มหนึ่ง ที่พูดกันมากตั้งแต่อำเภอปานาเระ อำเภอสายบุรีของจังหวัดปัตตานี ลงไปจนถึงชายแดนไทย-มาเลเซียฝั่งตะวันออก โดยเฉพาะอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส รวมถึงในเขตอำเภออื่นๆ ของจังหวัดนราธิวาสด้วย นอกจากนี้ ภาษาเจ๊ะเห ยังใช้พูดกันในกลุ่มคนมาเลเซียเชื้อสายไทยในรัฐกลันตันของมาเลเซียด้วย ถือเป็นภาษาไทยถิ่นใต้ที่มีเอกลักษณ์พิเศษ มีการคำที่แตกต่างจากภาษาไทยถิ่นใต้ทั่วไปค่อนข้างมากคำพูดและสำเนียงภาษาได้สร้างความพิศวงแก่ชาวใต้ด้วยกันเองรวมไปถึงชาวไทยกลุ่มอื่นด้วย คือสำเนียงพูดเสียงชาวใต้ผสมกับภาษากับภาษาไทยถิ่นเหนือ เช่นถ้าชาวตากใบถามว่ามาทำไม เขาจะพูดว่า ”มาเยียได” ปลายประโยคทอดเสียงยาวว่า “มาเยียด้าย”


  ตัวอย่างคำ



  • ดอย แปลว่า ตาย เช่น ดอยแล้ว (ตายแล้ว) นอนดอย (นอนตาย)
  • อังกะปั๋ง แปลว่า งง
  • ยะรัง แปลว่า ป่วย ป่วยไข้
  • ฝากบ่าว แปลว่า การหมั้น
  • อีหละ แปลว่า เกี้ยวพาราสี
  • กล้วยหลา แปลว่า มะละกอ (ที่อำเภอสายบุรีเรียก กล่วยหล่า)
  • ดอกไม้จันทน์ แปลว่า ดอกลีลาวดี หรือดอกลั่นทม
  • ข้าวกระหยา แปลว่า ข้าวยำ
  • แม่กระดอก แปลว่า โสเภณี
  • แกแหร แปลว่า มะม่วงหิมพานต์ (ที่อำเภอสายบุรี เรียกแต๋แหร๋)
  • จี้ไปเรไหน คือ จะไปเที่ยวที่ไหน (จี้ = จะ , เร = เที่ยว)
  • ก่ะหรัด แปลว่า มาก เช่น ของพวกนี้แพงกะหรัด (ของเหล่านี้แพงมาก)
  • จีใด๋ หรือ ยี่ใด๋ แปลว่า ทำไม เช่น จีใด๋ (ยี่ใด๋) เท่ม่ายห้อนจำ (ทำไมที่ไม่เคยจำ)
  • ผ๋ะไหน๋ แปลว่า ยังไง เช่น ผะไหน๋เท่ม่ายโร้จักเท่จี่แล (ทำไมไม่รู้จักที่จะดู)
  • วิมัง แปลว่า เป็นห่วง เช่น สาวิมังพี่น้องเท่โย้ปาหละ (รู้สึกเป็นห่วงญาติที่อยู่ปาลัส)
  • ค๊ะแนแน แปลว่า วงศาคณาญาติ
  • โย้ แปลว่า อยู่
  • ม่ายไหร๋ แปลว่า ไม่เป็นไร
  • ม่ายโร้ แปลว่า ไม่รู้
  • ห่าม่าย แปลว่า ไม่มี
  • ล่ะหมี๋ หรือล่ะมิ แปลว่า หรือยัง เช่น กินข้าวละหมี๋? (กินข้าวหรือยัง)
  • ระแห้ก แปลว่า ขาด
  • เริน แปลว่า บ้าน
  • เพละ แปลว่า บูดู (ภาษาเก่าคนไม่นิยมใช้แล้ว)
  • ต่ะหลาด แปลว่า ตลาด
  • ท่าคลอง แปลว่า ฝั่งคลอง
  • ห๊าดเล แปลว่า ทะเล
  • ยาม แปลว่า นาฬิกา
  • กลด แปลว่าร่ม



แหล่งที่มา: https://sites.google.com

ประวัติความเป็นมาของภาษาเจ๊ะเห


ภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงตากใบ หรือภาษาเจ๊ะเห เป็นภาษาไทยถิ่นใต้กลุ่มหนึ่ง ที่พูดกันมากตั้งแต่อำเภอปานาเระ อำเภอสายบุรีของจังหวัดปัตตานี ลงไปจนถึงชายแดนไทย-มาเลเซียฝั่งตะวันออก โดยเฉพาะอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส รวมถึงในเขตอำเภออื่นๆ ของจังหวัดนราธิวาสด้วย นอกจากนี้ ภาษาเจ๊ะเห ยังใช้พูดกันในกลุ่มคนมาเลเซียเชื้อสายไทยในรัฐกลันตันของมาเลเซียด้วย ถือเป็นภาษาไทยถิ่นใต้ที่มีเอกลักษณ์พิเศษ มีการคำที่แตกต่างจากภาษาไทยถิ่นใต้ทั่วไปค่อนข้างมากคำพูดและสำเนียงภาษาได้สร้างความพิศวงแก่ชาวใต้ด้วยกันเองรวมไปถึงชาวไทยกลุ่มอื่นด้วย คือสำเนียงพูดเสียงชาวใต้ผสมกับภาษากับภาษาไทยถิ่นเหนือ เช่นถ้าชาวตากใบถามว่ามาทำไม เขาจะพูดว่า ”มาเญิใด๋” ปลายประโยคทอดเสียงยาวว่า “มาเญียด้าย”
อนึ่งสำเนียงตากใบมีลักษณะสำเนียงคล้ายกับกลุ่มภาษาไทยถิ่นตะวันออก (ภาษาไทยถิ่นจันทบุรี, ภาษาไทยถิ่นระยอง, เป็นต้น)

ประวัติ


มาร์วิน บราวน์ (Marvin Brown) ศึกษาภาษาถิ่นของไทยและให้ความเห็นว่าภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงตากใบมีวิวัฒนาการมาจากภาษาสุโขทัยโดยตรง ในตากใบเองก็มีตำนานที่เกี่ยวข้องกับเมืองเหนือ เช่น กรุงสุโขทัย จนทำให้ภาษามีเอกลักษณ์เฉพาะ ตำนานแรกเล่าว่าตากใบเคยอยู่ภายใต้การปกครองของสุโขทัย จึงมีขุนนางสุโขทัยเดินทางมาปกครองต่างพระเนตรพระกรรณ จึงสันนิษฐานว่ามีกำแพง และวัง หรือวัดปรักหักพังที่บ้านโคกอิฐ และเมื่อขุนนางสุโขทัยเดินทางมาที่ตากใบแล้วย่อมมีบริวารตามมาหลายคน ด้วยเหตุนี้เอง วัฒนธรรมภาษาพูดเมืองเหนือจึงผสมผสานกับภาษาชาวตากใบ และวัฒนธรรมอื่นๆ เช่น สถาปัตยกรรมในวัด ไม่ว่าจะเป็นวิหาร ศาลาการเปรียญ มีรูปแบบและศิลปะค่อนไปทางเหนือ ส่วนตำนานที่สองกล่าวถึงชาวสุโขทัยติดตามช้างเชือกสำคัญมาทางเมืองใต้ ในที่สุดมาตั้งหลักแหล่งที่ตากใบ เป็นที่น่าสังเกตว่ามีชื่อหมู่บ้าน และตำบลเกี่ยวข้องกับช้าง เช่น บ้านไพรวัลย์ มาจากคำว่า บ้านพลายวัลย์ สถานที่ช้างลงอาบน้ำ เดิมเรียก บ้านปรักช้าง ต่อมาเปลี่ยนเป็น ฉัททันต์สนาน ซึ่งเป็นชื่อวัดในหมู่บ้านนี้ เล่ากันว่ามีช้างสำคัญมาล้มที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ภายหลังเรียกว่า บ้านช้างตาย ปัจจุบันตั้งอยู่ในอำเภอบาเจาะ จังหวัดนราธิวาส ปัจจุบันเรียกเป็นภาษามลายูว่า บ้านกาเยาะมาตี อีกตำนานหนึ่งเล่าว่า เมื่อครั้งทัพไทยสมัยโบราณยกไปตีหัวเมืองมลายู มีคนไทยลงมาตั้งหมู่บ้านคอยต้อนรับกันเป็นทอดๆ จะเห็นว่าปัจจุบันมีบางหมู่บ้านที่มีชาวบ้านพูดจาคล้ายๆเสียงของชาวตากใบ เช่นที่อำเภอปะนาเระ อำเภอสายบุรี ในจังหวัดปัตตานี และชาวบ้านในอำเภอสุไหงปาดี และอำเภอแว้ง ในจังหวัดนราธิวาส

บางตำนานบอกว่า คนที่พูดภาษาเจ๊ะเห เป็นเชื้อกษัตริย์อาณาจักรฟูนาน เมื่อครั้งคริสต์ศตวรรษ ที่ 6 เกิดสงครามแย่งชิงบันลังก์ ทำให้ฝ่ายกษัตริย์ฟูนานแพ้ เลยอพยพมาทางเรือ ขี้นเรือที่ตากใบ

ลักษณะของภาษา

ปัจจุบันมีคนพูดภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงตากใบ (เจ๊ะเห) มีผู้พูดภาษานี้คือชาวไทยพุทธในอำเภอมายอ อำเภอปะนาเระ อำเภอสายบุรี อำเภอทุ่งยางแดง อำเภอกะพ้อ และอำเภอไม้แก่น ในจังหวัดปัตตานี ในอำเภอบาเจาะ อำเภอรือเสาะ อำเภอศรีสาคร อำเภอยี่งอ อำเภอเจาะไอร้อง อำเภอเมืองอำเภอตากใบ อำเภอระแงะ อำเภอจะแนะ อำเภอสุไหงปาดี อำเภอแว้ง อำเภอสุคิรินในจังหวัดนราธิวาส [1] รวมไปถึงชาวมาเลเซียเชื้อสายไทยที่อาศัยอยู่ในรัฐกลันตัน เช่น เมืองตุมปัต เมืองปาซีร์มัส เมืองโกตาบารู และเมืองปาซีร์ปูเตะห์ เป็นต้น จากการศึกษาความหนาแน่นของการใช้คำยืมและคำที่ใช้ร่วมกันกับภาษามลายูปัตตานีพบว่าพื้นที่ของภาษาถิ่นตากใบใช้ 78.25%[2] ภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงตากใบยังแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มตากใบ และกลุ่มพิเทน ซึ่งภาษานี้พูดในอำเภอทุ่งยางแดง และกะพ้อในจังหวัดปัตตานี นอกจากนี้ภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงตากใบยังมีความใกล้เคียงกับภาษาถิ่นสะกอม ที่ใช้ในอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา

ชื่อของภาษา

ภาษานี้เป็นภาษาที่มีผู้พูดอาศัยกระจายในวงกว้าง ชื่อเรียกของภาษานี้จึงมีให้เรียกต่างๆกันไปอย่าง ภาษาเจ๊ะเห มาจากชื่อตำบลเจ๊ะเห อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงตากใบ เป็นคำเรียกในวงกว้าง ชี้เฉพาะว่าภาษานี้มีผู้พูดกลุ่มใหญ่อยู่ในอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส หรือภาษาตุมปัต ที่เรียกในกลุ่มชาวมาเลเซียเชื้อสายไทยในรัฐกลันตัน โดยเฉพาะที่เมืองตุมปัต ที่มีคนเชื้อสายไทยเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีเรียกตามท้องถิ่นอย่าง ภาษาสายบุรี เป็นต้น


#แหล่งที่มา : https://th.wikipedia.org/